1. Delatar (Lek SLO) – maść 2% - tubki 50 g – hamuje nadmierny podział keratynocytów (komórek naskórka), działa złuszczająco na komórki martwe, przeciwświądowo, o dkażająco i przeciwzapalnie. Stosowany do leczenia wszystkich odmian łuszczycy. Może wywoływać...
Nowoczesne formy leków dziegciowych stosowanych w leczeniu łuszczycy 1. Delatar (Lek SLO) – maść 2% - tubki 50 g – hamuje nadmierny podział keratynocytów (komórek naskórka), działa złuszczająco na komórki martwe, przeciwświądowo, odkażająco i przeciwzapalnie. Stosowany do leczenia wszystkich odmian łuszczycy. Może wywoływać wrażliwość na promienie UV. Lekiem należy smarować zmiany 3 razy dz. Nie posiada zapachu dziegciu. 2. Linola D (Wolff) – krem dziegciowy w tubach po 25, 50, 100 i 250 g. Działa antymitotycznie (hamuje podziały komórek), keratolitycznie (rozmiękczająco, usuwa złuszczone komórki), przeciwświądowo i odkażająco. Preparat należy wcierać w zmiany 3 razy dz.
Trzeba zwrócić uwagę na oznaczenie literowe preparatów serii Linola: Linola P jest już preparatem prednizolowym, a Linola PN preparatem prednizolonowo-neomycynowym. 3. Cocois (Bioglan) – maść dziegciowa zawierająca dodatek siarki i kwasu salicylowego. Stosowana jest w leczeniu wyprysku, zapalenia łojotokowego skóry, łuszczycy i łupieżu skóry owłosionej. Maść sprzedawana jest w tubach 15, 40 i 100 g. Lek należy wcierać w skórę, po upływie 1-2 godzin zmyć wodą i mydłem lub szamponem. Nie należy stosować u dzieci poniżej 7 roku życia. 4. Pixoderm (Farmaceutyki Aleksandra) – płyn 60 ml – roztwór wodno-alkoholowy dziegciu (3%) i kwasu acetylosalicylowego (2%). Służy do przemywania schorzałych zmian: liszaje, łuszczyca, świerzbowiec, łojotok, trądziki, łojotokowe zapalenie skóry, zapalenie mieszków włosowych. 5. Poloris (Block Drug) – krem w tubie 75 g, emulsja 150 i 250 g – zawiera dziegieć i allantoinę. Stosować w leczeniu łuszczycy, liszajów, trądziku, łojotoku, łojotokowego zapalenia skóry, rumienia, świądu. Informacje o preparatach dziegciowych Preparaty dziegciowe zawierają w składzie Oleum Lithanthracis (synonimy: Pix Lithanthracis, Pyroleum Lithanthracis, maź pogazowa), czyli produkt powstały w trakcie suchej destylacji węgla kamiennego. Innymi słowy jest to smoła z węgla kamiennego. Pod względem chemicznym jest to mieszanina związków fenolowych, naftenów, antracenów, parafin lekkich i ksylenoli. Ma postać gęstej mazi barwy ciemnobrunatnej, rozpuszczalnej w eterze, nafcie, chloroformach i olejach. Częściowo rozpuszcza się w spirytusie. Związki te ulegają utlenianiu kosztem tlenu zawartego w tkankach (odbierają tlen z tkanek). Działają więc redukująco na tkanki. Posiadają właściwości odkażające (krezole), złuszczające, przeciwpasożytnicze, przeciwzapalne, przeciwświądowe. Związki fenolowe ulegają wchłonięciu z powierzchni skóry do krwi i w związku z tym działają ogólnie. Są metabolizowane w wątrobie i nerkach do związków toksycznych. W razie nadmiernego stosowania powodują uszkodzenie narządów miąższowych i układu nerwowego. U dzieci mogą spowodować ostre zatrucie i śmierć. Preparaty dziegciowe zawierają związki chemiczne fotouczulające, co jest wykorzystywane w metodzie Goeckerman’a leczenia łuszczycy. Dodatkowo podaje się wówczas metotrexate, który hamuje reakcje autoimmunologiczne towarzyszące łuszczycy. Przewlekle stosowane preparaty dziegciowe na skórę wywołują zapalenie mieszków włosowych, gruczołów apokrynowych, podrażnienie naskórka, wyprysk, a nawet zmiany trądzikowe (trądzik antracenowy, trądzik smołowy, trądzik dziegciowy) wyjątkowo oporne na leczenie. Niektóre osoby wykazują nadwrażliwość na składniki dziegciu, co objawia się ostrymi zmianami zapalnymi skóry. Preparaty dziegciowe działają teratogennie (nie stosować w okresie ciąży), zawierają również znane (klasyczne) składniki rakotwórcze (kancerogenne), dlatego przewlekle ich stosowanie nie jest zalecane. Składniki dziegciu przenikają do mleka matki, dlatego też nie wolno ich stosować w czasie laktacji. Preparaty dziegciowe powinno się używać 3 razy w tygodniu (co 2 dni), kilkakrotnie. Jeżeli zmiany chorobowe nie zanikają pomimo kilkukrotnego zastosowania należy preparaty dziegciowe zastąpić inną grupą leków. Z tego względu, że dziegieć działa rakotwórczo nie należy nim smarować okolice narządów płciowych oraz pachwiny, gdzie skóra jest podatna na tego typu zmiany (zwłaszcza moszna, odbyt i wargi sromowe, małżowiny uszne). tekst pochodzi ze strony: http://www.rozanski.henryk.gower.pl/psoriasis_dziegiec.html |
